woensdag 10 februari 2016

De dagen na de Midwintermarathon

Wat ik vorige week al voelde en waardoor ik ging twijfelen of ik uberhaupt wel moest gaan lopen in Apeldoorn is nu in alle hevigheid in mijn lijf aanwezig: griep. Nu rustig uitzieken en dan weer in volle vaart de straat op.

Maar eerst even terug kijken op zondag. De weersvoorspellingen werden steeds beter alleen zou er een stevige wind staan. In Apeldoorn de auto geparkeerd en met de bus bij Orpheus af gezet. Op zoek naar de plek waar de NPSB (Nederlandse Politie Sport Bond) zijn stand had opgeslagen. Even kletsen met collega's, een shirt en een broodje halen bij de sponsor, en op mijn gemak het startvak in.
Ik wilde deze loop als training lopen en dus rustig aan beginnen. Ik vond de hazen voor 2 uur 25 en besloot hier voorlopig bij te blijven lopen. Het parcours is schitterend maar zitten wel wat hobbels in. Totdat we uit het bos kwamen en de provinciale weg richting Apeldoorn op liepen bij de hazen gebleven. Op deze weg heb ik tijdens mijn motorrijopleiding veel kilometers gemaakt maar lopend is het een ander verhaal. De heuvels laten zich goed voelen in de bovenbenen. Toch wel kunnen versnellen en mijn snelste kilometer was in 5 min 06. De finish kwam na 2 uur 21 minuten en 38 seconden, ruim binnen de geplande 2 uur 30. En dat als opa! Al met al gewoon lekker gelopen en ik denk dat ik volgend jaar weer aan de start sta. Goed georganiseerd evenement.

En nu dus de griep. Niet lopen en nog erger, niet naar mijn kleindochter! Kijken hoe ik ga herstellen en wanneer ik weer de loopschoenen aan kan gaan doen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten