De dagen na de Midwintermarathon

Wat ik vorige week al voelde en waardoor ik ging twijfelen of ik uberhaupt wel moest gaan lopen in Apeldoorn is nu in alle hevigheid in mijn lijf aanwezig: griep. Nu rustig uitzieken en dan weer in volle vaart de straat op.

Maar eerst even terug kijken op zondag. De weersvoorspellingen werden steeds beter alleen zou er een stevige wind staan. In Apeldoorn de auto geparkeerd en met de bus bij Orpheus af gezet. Op zoek naar de plek waar de NPSB (Nederlandse Politie Sport Bond) zijn stand had opgeslagen. Even kletsen met collega's, een shirt en een broodje halen bij de sponsor, en op mijn gemak het startvak in.
Ik wilde deze loop als training lopen en dus rustig aan beginnen. Ik vond de hazen voor 2 uur 25 en besloot hier voorlopig bij te blijven lopen. Het parcours is schitterend maar zitten wel wat hobbels in. Totdat we uit het bos kwamen en de provinciale weg richting Apeldoorn op liepen bij de hazen gebleven. Op deze weg heb ik tijdens mijn motorrijopleiding veel kilometers gemaakt maar lopend is het een ander verhaal. De heuvels laten zich goed voelen in de bovenbenen. Toch wel kunnen versnellen en mijn snelste kilometer was in 5 min 06. De finish kwam na 2 uur 21 minuten en 38 seconden, ruim binnen de geplande 2 uur 30. En dat als opa! Al met al gewoon lekker gelopen en ik denk dat ik volgend jaar weer aan de start sta. Goed georganiseerd evenement.

En nu dus de griep. Niet lopen en nog erger, niet naar mijn kleindochter! Kijken hoe ik ga herstellen en wanneer ik weer de loopschoenen aan kan gaan doen.

Geboorte

Zo, dat is een rare titel voor een hardloopblog. Ken je dat, je moet het weekend werken, kan dus minder lopen en dan besluit je dochter te gaan bevallen. Mijn dochter heeft nu een plaatje van een dochter en dat houd in dat ik nu opa ben geworden. OPA! Raar idee maar ontzettend leuk. En trots dat ik ben, het is echt het mooiste meisje van de wereld. En dan train je even wat minder.

En ik zou proberen om in te schrijven voor de Texel halve marathon. Dat moest op 1 februari om 00.00 uur. Dus de wekker maar gezet want na een gebroken nacht waren we vroeg gaan slapen. Maar alle moeite is niet tevergeefs geweest: ik ben ingeschreven. Ik mag starten op 25 september vanaf de boot. Ook het verblijf op mijn favoriete Waddeneiland is inmiddels geboekt.

Dinsdag heb ik 7 kilometer gelopen na een bezoek aan mijn kleindochter en vandaag nog eens 11. Morgen nog een ontspannen loopje en dan zondag de Midwintermarathon. Mijn eerste wedstrijd als opa.